De Leesfabriek » Escapisme

Into the Wild – John Krakauer

Liv Krake — Thu, 10 May 2012 11:03:11 +0000

Het verhaal grijpt je. Alsof je zelf ver van de bewoonde wereld in de wildernis probeert te overleven. Dit is een boek dat je dóór wilt lezen, zonder pauze, net zolang totdat je het uit hebt en dan pas realiseer je je dat je, net als het hoofdpersonage op een cruciaal moment, eigenlijk best trek hebt in een verse boterham met kaas en een dampende kop koffie, omdat je al die tijd verzonken was in het verhaal.

Krakauer’s Into The Wild is een beschrijving van en een onderzoek naar de redenen waarom de toen 22-jarige Chris McCandless, een jongen uit California, er voor kiest om al zijn bezittingen en zijn geliefden achter zich te laten om met een klein beetje voedsel en een magere uitrusting de wildernis in te gaan. Chris heeft van jongs af aan een fascinatie voor literatuur, met name Tolstoy, en natuur, iets wat hem onderscheidt van de meeste jongeren in zijn omgeving. Hij komt uit een redelijk normaal gezin waarin zijn ouders hard werken om een rijk leven te kunnen leiden in California. Chris begint langzamerhand een hekel te krijgen aan het kapitalisme en de, volgens hem, oneerlijke verdeeldheid van geld over de wereld. Hij wil alleen zijn en een plek vinden waar de kapitalistische maatschappij niet is doorgedrongen. Uiteindelijk slijt hij, wanneer hij zo’n twee jaar op reis is, zijn dagen in Alaska, al lezend in natuurboeken en boeken van Tolstoy en met zijn laatste energie al jagend op het minimale aantal dieren dat daar rondloopt. Binnen een korte tijd zwakt hij hier enorm af door te weinig voedsel en uiteindelijk sterft hij door, waarschijnlijk, het eten van een giftige plant.

Krakauer is voor dit “onderzoek” alle details nagegaan: hij voert gesprekken met mensen die Chris onderweg tegengekomen is, hij maakt dezelfde trip naar Alaska (maar dan met andere mensen en meer voedsel en een betere uitrusting), hij bezoekt Chris’ familie, hij onderzoekt de foto’s en het dagboek dat Chris heeft achtergelaten. Dit alles weet Krakauer op een intrigerende wijze vast te leggen en in combinatie met de keuzes van een ietwat vreemde, maar desalniettemin een enorm interessante Amerikaanse jongen is dit een van de meest aangrijpende verhalen dat ik sinds tijden gelezen heb.

Een leuk feit is, is dat het boek verfilmd is. In 2007 heeft Sean Penn een fantastisch goede film weten te maken over de reis van Chris McCandless. Een groot verschil met het boek is, is dat het geen documentairefilm is, waarin alles wordt onderzocht en beschreven, maar een dramafilm waarbij acteurs het leven en de gebeurtenissen van Chris McCandless en de mensen om hem heen nabootsen. Ik heb de film eerder gezien dan dat ik het boek gelezen heb en ik had eerlijk gezegd verwacht dat het boek qua verhaal meer in een dramastijl geschreven zou zijn. Toen bleek dat het een opeenvolging van feiten en gebeurtenissen was over het leven van Chris, moest ik even in het verhaal komen. Toen dit echter het geval was, kon ik het boek niet meer loslaten. Ik was op het moment van lezen zelf op reis in Nepal en had net een trekking door de Himalaya gedaan. Ik ging me afvragen waarom iemand van mijn leeftijd ervoor zou kiezen om alleen door de wildernis te zwerven, ik zou er niet aan moeten denken om dit alleen te hebben gedaan zonder voldoende voedsel en bepakking.

Ook al begreep ik de meeste keuzes van Chris McCandless niet, bij het sluiten van het boek was ik vol verwondering voor mijn leeftijdsgenoot. Hij heeft gedaan wat hij wilde, waarbij hij misschien vaak egoïstisch is geweest, maar hij heeft zijn droom vervuld, iets wat veel mensen niet kunnen zeggen. Krakauer kon dit niet beter uiteenzetten dan hij met dit boek heeft gedaan.

Deze recensie is geschreven door Liv Krake, 22 jaar, student communicatie- en informatiewetenschappen aan de Universiteit Utrecht. Liv is ook eindredaceur voor “3voor12 Overijssel”.
Into the wild / John Krakauer / Uitgeverij Villard / 224 pag. / 1996 / ISBN 9780385486804

Alles is Carmen- Een boek vol vluchtige impressies

Gastblogger — Tue, 13 Dec 2011 10:42:48 +0000

Carmen is een meisje dat hopeloos verliefd wordt op Chris. Maar het is geen romantisch boek. Carmen is een meisje die de weg kwijt is en meer en meer wegzakt in een depressiviteit. Door de dood van haar vader is ze verbitterd geraakt, waardoor ze een grote drang naar liefde en bevestiging heeft. De band met haar moeder is niet al te best, volgens Carmen zelf. Waarom het boek zo goed is, is omdat je doorkrijgt dat haar moeder, net als haar vrienden en Chris het allemaal niet verkeerd bedoelen.
Het boek omschrijft drie delen, het moment waarop Carmen Chris ontmoet; de periode waarin ze samen zijn en de periode dat het uitgaat.
Haar drang naar contact en bevestiging wordt zo groot dat het voor Chris benauwend wordt, waardoor hij niet langer meer bij haar kan zijn. Obsessief denkt ze aan hem en wilt ze bij hem zijn. Ondertussen feest en drinkt ze veel en beleeft avonturen met haar Engels sprekende vriend Emil. Herinneringen van vroeger worden prompt tussen de verhaallijn in geplaatst, waardoor je een warrig beeld van Carmen krijgt. Precies zoals de schrijfster het bedoeld heeft.

Het mooie aan dit boek is de manier waarop de schrijfster haar taal gebruikt. Je leert Carmen niet alleen kennen door het verhaal dat verteld wordt maar ook door de manier van schrijven. Aan de hand van lijstjes ‘Ik ben bang voor’, ‘Ik ben niet bang voor’ en de voors en tegens die ze bij bepaalde situaties gebruikt leer je een gevoelige, onzekere Carmen kennen. Aandoenlijk, omdat ze om alles kan piekeren.
Ook haar gedachten worden bijna staccato omschreven. In korte zinnen, bijna kinderlijk, omschrijft ze de manier om haar moeder aan te vallen en te vermoorden. Niet op een ziekelijke manier maar meer een ontredderde manier van hulp roepen.‘Alles is Carmen’ is een vermakelijk en interessant boek om te lezen. Het hoofdpersonage is een lief meisje waar je als lezer veel sympathie voor krijgt en vaak door haar op het verkeerde been gezet wordt.

‘De wereld moet terug in balans schieten. En met haar de maan en alle planeten. Olie in de katrollen, zodat alles weer gesmeerd loop. Oorlogen spelen zich af in landen waar ik nooit zal komen.’ Dit is de te lezen op de achterkant van het boek, een stukje poëzie waarbij ik dacht dat dit vooral een romantisch boek zou worden. Bij het openslaan van het boek is in de binnenflap te lezen ‘Niets is gewoon of zomaar. Leven is overgave aan de dag. Bij Carmen draait alles om Carmen, en dat was ook al zo toen ze kind was’, wat een heel andere emotie weergeeft. Van romantische poëzie naar een verwend kind. Dat is wat ik dacht tenminste.
Het boek heeft me geraakt omdat de schrijfster erg goed is de lezer op het verkeerde been te zetten. Dat is iets wat heel spannend kan zijn of uit kan pakken als een boek vol vluchtige impressies. Dit boek is meer het laatste naar mijn mening en daar moet je van houden. Het is een boek vol vluchtige impressies, waardoor het krijgen van sympathie voor de hoofdpersoon voor mij moeilijk was. Ik bleef het toch een beetje een verwend kind vinden, met af en toe wat medelijden.
Dit is typisch een boek voor de snelle jongeren, die niks willen missen en van alles een beetje meemaken. Een heel herkenbaar boek voor mensen die verliefd zijn en zoekende naar zichzelf en de wereld om zich heen.

Nog even twee vrolijke nootjes als extraatje: in het eerste filmpje vertelt Alma over haar boek, in het tweede kijk je mee hoe haar boek (letterlijk) werd gelanceerd…

Deze recensie is geschreven door Maren Roelofsen, Docent Beeldende Kunst
Alles is Carmen / Alma Mathijsen / De Bezige Bij / 2011 / 240 pag. / ISBN 9789023465195

Superduif – is ze nou een beetje raar, of niet?

Gastblogger — Wed, 23 Nov 2011 23:14:03 +0000

Superduif gaat over een gezin uit Haarlem. Het gezin bestaat uit een vader, een moeder en uit de dochter Bonnie. Als je het eerste hoofdstuk leest, begin je te denken dat Bonnie een beetje raar is. En uiteindelijk blijkt ze dat ook te zijn. Zoals veel andere kinderen op 12-jarige leeftijd wil ze ’s ochtends niet graag opstaan, ze laat dit merken door te schreeuwen en te huilen en daarna toch nog rustig op te staan. Haar ouders reageren hier ondertussen niet op, omdat het al heel lang zo gaat. Haar ouders zijn allebei vertalers van boeken en gedichten. Haar vader vertaalt vanuit het Engels en haar moeder vanuit het Pools, maar de reden daarvoor wordt niet genoemd. Bonnie is ook een fan van tweede wereldoorlog boeken, en boeken die ze van haar basisschoolleraar nog niet mag lezen. Deze boeken hebben haar ouders thuis wel in de kast, dus die leest ze vaak en dan vertelt ze hele verhalen over bv. Hannie Schaft. Bonnie vindt zichzelf ook raar, want haar haar pluist en niemand wil vrienden met haar worden, behalve het nieuwe populaire meisje, Ine. Het boek vertelt over Bonnie’s leven met haar duiftransformaties. Haar eerste transformatie was bij het zwembad. Ze waren met de hele klas naar het zwembad, en Bonnie merkte opeens dat alle meisjes weggerend waren. Ze besloot ze te gaan zoeken en eindigde bij de verkleedhokjes. Hier kreeg ze het warm, en haar schouders ‘braken’. Ze vertelde dat ze Sofietje had gered van de bliksem, die insloeg in het zwembad trapje. Toen Ine haar een vriendin noemde, besloot ze haar te vertellen over de transformaties. Ine geloofde het, en hielp haar met een spreekbeurt over de duif. Alle andere kinderen lachten, en dachten dat Bonnie alles had verzonnen.

De laatste transformatie van het boek is tijdens het schoolfeest. Bonnie zit in de fietsenstalling van de school en voelt dat ze wil transformeren. Maar wat blijkt, de transformaties zijn er nooit geweest, het enige wat er gebeurde was dat Bonnie zich uitkleedde en als een idioot over het schoolplein rond tjippelde en duiven geluiden maakte. Op hetzelfde moment kwam haar vader aanrijden, die haar mee naar huis nam en haar later naar een psychiater bracht. Na Bonnie’s eerste gesprek, loopt ze naar buiten naar haar ouders met de mededeling dat ze zo graag dood zou willen.

Het verhaal van Superduif is grappig, alleen de manier waarop het vertelt wordt is nogal afgezaagd. Korte zinnen, waarin alles te duidelijk verwoord wordt, alsof het moeilijk te begrijpen zou zijn. Dit laat je wel nadenken over hoe de wereld voor Bonnie zou zijn. In het begin had ik al het vermoeden dat de transformaties alleen in haar hoofd gebeurden, dat ze misschien in slaap viel en erover droomde. Het boek heeft 189 bladzijdes, en je leest er redelijk snel doorheen. Aan te raden voor iedereen die een grappig verhaal wil lezen over de fantasie van een 12-jarig, redelijke depressief meisje.

Deze recensie is geschreven door Nicky Boesen, leerling van het Blaise Pascal College in Zaandam.
Superduif / Esther Gerritsen / Uitgeverij De Geus / 2010 / 189 pag. / ISBN 9789044516432

Casa Luna portretteerde de 6 genomineerden voor de Libris Literatuurprijs 2011.
Esther Gerritsen was met Superduif ook genomineerd: